سفرنامه‌های منتخب ایران‌گردی: کاشان، ابيانه و مشهد اردهال، اردیبهشت 1386

  سفرنامه‌های منتخب ایران‌گردی  

  کاشان، ابيانه و مشهد اردهال، اردیبهشت 1386  

مسیر: تهران، ابیانه، قمصر، کاشان، مشهد اردهال
تاریخ: اردیبهشت ماه 1386
افراد: امید نقوی، علی رضا کاظم پور، خانم محمودی و مهدی غلامی

باز هم اردیبهشت و فصل گل و گلاب و کاشان. امسال هم تصمیم داشتیم سری به کاشان بزنیم و از روزهای پر گل کاشان لذت ببریم. از چند روز قبل مهندس کاظم پور پیشنهاد داده بود که در این سفر افتخار همراهی ایشان را داشته باشیم. از آنجا که با وجود اتومبیل، بخش زیادی از مشقت سفر هموار می شد، ما هم استقبال کردیم و به این ترتیب سفر امسال ما به کاشان چهار نفره و با اتومبیل شخصی شد. برنامه قرار بود دو روزه باشد و ساعت حرکت هم صبح پنج شنبه حدود 9 صبح تعیین شد. البته پبشنهاد من خیلی زودتر از 9 بود اما مشکلاتی به وجود آمد که باعث شد زودتر از آن ممکن نباشد. صبح پنج شنبه وسایلم را جمع کردم و با بار و بندیل همیشگی راهی شرکت شدم. امید هم میدان آزادی منتظر ما بود. حدود 9:30 صبح از شرکت حرکت کردیم.


مسیر مسافرت
مسیر مسافرت


بین راه البته مشکلات مختصری برای ماشین پیش آمد که کمی حرکت را کند کرد اما به هر حال حدود ساعت 1 به کاشان رسیدیم. برای ناهار از تخت هایی که کنار باغ فین گذاشته شده بود استفاده کردیم. شب قبل به اندازه کافی الویه آماده کرده بودم و برای ناهار همین الویه کافی بود. زیاد توقف نکردیم و بعد از ناهار و چایی به سمت ابیانه حرکت کردیم.


مسیر منتهی به ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
مسیر منتهی به ابیانه


ابیانه جزء جاهایی بود که هنوز نه من و نه امید فرصت نشده بود ببینیم. ابیانه مسیری نسبتا طولانی دارد علاوه بر این به علت قرار نداشتن بر روی هیچ کدام از راه های اصلی، ماشین خطی یا مینی بوسی در آن مسیر کار نمی کند. ابیانه در جنوب کاشان و در فاصله حدود 80 کیلومتری آن قرار دارد.


مسیر منتهی به ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
مسیر منتهی به ابیانه


ابیانه هم از طریق جاده کاشان-نطنز و هم از اتوبان کاشان-اصفهان قابل دسترسی است. مسیر انتخابی ما از جاده نطنز بود. حدود 56 کیلومتری کاشان، مسیر دوراهی شده و جاده سمت راست به ابیانه منتهی می شود. از این دو راهی تا ابیانه حدود 22 کیلومتر فاصله است که مسیری بسیار زیبا و سر سبز است. مسیر کاملا کوهستانی و دره مانند است که جای جای آن را باغ های پر درخت پوشانده است.


مناظر اطراف ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
مناظر اطراف ابیانه


ورودی ابیانه آقایی با لباس فصل نیروی زمینی ارتش و واکسیل قرمز (اولین باری بود که همچین ترکیبی می دیدم) ایستاده بود و از ماشین ها برای ورود به ابیانه پول می گرفت. اصلا نمی توانستم درک کنم که پول گرفتن از بازدید کنندگان یک روستا چه معنایی می تواند داشته باشد. خلاصه اینکه از همان ابتدا خاطره ناخوشایندی در ذهن ما نسبت به ابیانه جا خوش کرد. ورودی به ابیانه با هتل معروف این روستا برخورد کردیم که واقعا قیمت های بالایی داشت. قیمت اتاق یک تخته نزدیک به 35 تومان و دو تخته هم نزدیک به 55 تومان بود. کم کم داشت این ذهنیت در من تقویت می شد که ابیانه هیچ ارزش گردشگری ندارد و تنها به دلایل دیگر این منطقه اینقدر معروف شده است.


هتل ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
هتل ابیانه


نه از آن زبان چند هزار ساله خبری بود و نه از لباس های محلی زیبا. از هر 100 نفری در ده دیده می شدند حدود 95 نفر توریست و گردشگر بودند و 5 نفر باقی مانده هم پیرمرد و پیرزن های محلی بودند که برای فروختن اجناسشان آمده بوند. خلاصه اینکه کلی ضد حال خوردیم از اینکه با وجود این همه نقاط دیدنی در این مملکت چرا...


فروشندگان ابیانه ای؛ عکس از آنوبانینی
فروشندگان ابیانه ای


حدود 1-2 ساعتی در ابیانه بودیم و سعی کردیم لااقل از مناظر طبیعی و بناهای خوشرنگ آن که در غروب آفتاب خوشرنگتر شده بود لذت ببریم.


مناظر داخل ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
مناظر ابیانه


مناظر داخل ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
مناظر ابیانه


دیوارهای ساختمان ها دارای رنگ متمایل به سرخ و زیبایی است که با دیدن آنها به یاد دانشگاهمان افتادم. همه دیوارهای دانشگاه هم با رنگی شبیه به همین رنگ آجرکاری شده بود.


منظره ای از ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
منظره ای از ابیانه


منظره ای از ابیانه؛ عکس از آنوبانینی
منظره ای از ابیانه


امید...
امید...


نزدیک غروب بود و باید زودتر به قمصر می رسیدیم. برای رسیدن به قمصر باید به کاشان بر می گشتیم. بین راه نقشه را برداشتم و مشغول بررسی راه ها شدم که راه مستقیمی به قمصر توجهم را جلب کرد. حدود 36 کیلومتر قبل از کاشان، از کنار روستایی به نام "چاله قره" راهی وجود داشت که به نظر می رسید تا قمصر قابل استفاده باشد. پبشنهاد را با دوستان مطرح کردم و قرار شد امتحان کنیم. راه به نظر منطقی و معقول بود، به همین دلیل توکل کردیم و این مسیر را در پیش گرفتیم. جاده خلوت بود و با تقریب خوبی "پرنده در آن پر نمی زد!" از کنار منطقه نظامی رد شدیم و بعد از حدود 20-30 کیلومتر به روستایی رسیدیم که به نظر ته جاده می آمد. اهالی روستا با نگاه های پرسشگرانه به ما نگاه می کردند و مرتب دعوت می کردند که شب را پیش آنها بمانیم. طبق گفته اهالی روستا، جاده تقریبا فصلی است و باران های سیل آسا هر ساله جاده را می بندد. به همین دلیل مجبور شدیم راهی را که آمده بودیم بر گردیم.


گل های زیبای قمصر؛ عکس از آنوبانینی
گل های زیبای قمصر


واقعا دیر شده بود. حدود 7:30 شب به قمصر رسیدیم. بعد از پرس و جو از اهالی، دو اتاق با قیمت هر کدام 5 تومان اجاره کردیم. وسایلمان را گذاشتیم و برای خوردن شام بیرون رفتیم. یکی از غذاخوری های قمصر در بلندای شهر و مسلط به آن قرار دارد که محل مناسبی برای یک استراحت 1-2 ساعته است. سال قبل خاطره خوبی از این غذا خوری برای ما به یادگار مانده بود. به همین خاطر تصمیم گرفتیم باز هم شام را آنجا دور هم باشیم. قرار شد به خاطر جشن فارق التحصیلی سربازی، من همه دوستان را شام مهمان کنم. کیفیت غذا نسبت با سال قبل خیلی تغییر کرده بود و اصلا با قیمتش متناسب نبود. به هر حال شام را در هوای خنک قمصر خوردیم و راهی اقامت گاه شدیم.


منظره ای از قمصر؛ عکس از آنوبانینی
منظره ای از قمصر


صبح حدود ساعت 5:30 با سر و صدای دوستان از خواب بلند شدم. صبحانه خوردن حدود 1 ساعت طول کشید. آفتاب کاملا بالا آمده بود و برای دیدن گل های تازه باید عجله می کردیم. به اولین گلستان که رسیدیم با کمال تعجب دیدیم که حتی یک غنچه باز وجود ندارد. وقتی سراغ گل را از یکی از اهالی گرفتیم تازه فهمیدیم که به خاطر سرد بودن هوا هنوز هیچ غنچه ای باز نشده. خلاصه اینکه دست از پا درازتر چند بطری عرقیات گیاهی با خواص جور واجور گرفتیم و عازم کاشان شدیم.


بوته های گل رز؛ عکس از آنوبانینی
بوته های گل رز


برنامه این بود که تا غروب، کاشان و مشهد اردهال را ببینیم. ابتدای شهر دیوار قدیمی به نام "باروی عهد سلجوقی" وجود دارد. دیواری بلند و طویل که ظاهرا زمانی دیوار دفاعی شهر محسوب می شده است. آب انبار خشک و قدیمی هم در کنار همین دیوار وجود داشت که دیدن آن خالی از لطف نبود.


باروی عهد سلجوقی کاشان؛ عکس از آنوبانینی
باروی عهد سلجوقی کاشان


آب انبار قدیمی؛ عکس از آنوبانینی
آب انبار قدیمی


یکی از مهم ترین دیدنی های کاشان، خانه های قدیمی و زیبای آن است. چندین نمونه از این خانه های قدیمی وجود دارد که برخی از آنها واقعا نشان دهنده اوج هنر معماری هستند. برای شروع سری به خانه عباسیان زدیم.


خانه عباسیان؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
خانه عباسیان؛ کاشان


خانه ای بزرگ با تمام امکانات لازم برای زندگی. اتاق ها و راهروهای بسیار زیبا و تمام ظرافت های هنری در آن رعایت شده بود. حیف که چیز زیادی از معماری نمی فهمیدم.


خانه عباسیان؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
خانه عباسیان؛ کاشان

خانه عباسیان؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
خانه عباسیان؛ کاشان


برای لحظاتی که چشم مسئولین خانه را دور دیدم، با کمک امید سری به پشت بام زدم  و چند عکس هم از آن زاویه گرفتم. برای دیدن این خانه بیشتر از 1 ساعت وقت گذاشتیم.


خانه عباسیان؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
ما دو نفر...


هوا به شدت گرم شده بود و دوستان ما هم کلافه. برای من و امید در آن لحظات واقعا غیر از دیدن چیزی مطرح نبود. مجبور شدیم برای دقایقی دوستان را تنها بگذاریم و به تنهایی از خانه های "عامری ها" و "بروجردی" دیدن کنیم. هرکدام دیدنی های فراوانی داشت و فرصت ما هم اندک.


خانه عامری ها؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
خانه عامری ها؛ کاشان


خانه عامری ها؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
خانه عامری ها؛ کاشان


خانه عامری ها؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
خانه عامری ها؛ کاشان


خانه بروجردی؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
خانه بروجردی؛ کاشان


آرامگاه شاه عباس صفوی هم جزء مواردی است که دیدن آن برای ما جالب بود. این آرامگاه در کنار امام زاده ای به نام "حبیب بن موسی" قرار دارد. سنگ مزار شاه عباس، سنگی سیاه و زیبا است که حرف های زیادی در مورد آن گفته شده است.


امام زاده حبیب بن موسی؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
امام زاده حبیب بن موسی؛ کاشان


روی سنگ را نیز با شیشه پوشانده اند. دقایقی در خنکای امام زاده استراحت کردیم. حرف های زیادی بین ما رد و بدل شد. اینکه شاه عباس که بود؟ چه کرد؟ و چرا اینجا و اینطور...


مقبره شاه عباس اول صفوی؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
مقبره شاه عباس اول صفوی؛ کاشان


محتشم کاشانی محل بعدی بود. به سختی توانستیم راه را پیدا کنیم. مسیر از میان کوچه-پس کوچه های تنگ می گذشت. آرامگاهی زیبا برای این مرثیه سرای بزرگ ساخته شده، در و دیوار هم با اشعار زیبای این شاعر مزین گردیده بود.


مقبره محتشم کاشانی؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
آرامگاه محتشم کاشانی؛ کاشان


مقبره محتشم کاشانی؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
مقبره محتشم کاشانی؛ کاشان


مسجد و مدرسه آقا بزرگ هم یکی دیگر از دیدنی های کاشان است که به آن سری زدیم و چند قطعه عکس یادگاری از آن گرفتیم. ماجرای در پر از میخ مسجد هم جالب بود که مجبور شدم، میخ های روی در را که بیش از 3000 عدد بود بشمارم.


مسجد و مدرسه آقابزرگ؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
مسجد و مدرسه آقابزرگ؛ کاشان


مسجد و مدرسه آقابزرگ؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
مسجد و مدرسه آقابزرگ؛ کاشان


مسجد و مدرسه آقابزرگ؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
مسجد و مدرسه آقابزرگ؛ کاشان


تپه چند هزار ساله سیلک هم از دیدنی های کاشان است. اصلا فکر نمی کردم این تپه اینقدر به شهر نزدیک و حتی داخل آن باشد. البته تپه چیز زیادی برای دیدن نداشت و غیر از برخی قسمت ها که خشت هایش دیده می شد، بقیه تپه فقط یک تپه بود!


تپه های باستانی سیلک؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
تپه های باستانی سیلک؛ کاشان


تپه های باستانی سیلک؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
تپه های باستانی سیلک؛ کاشان


تپه های باستانی سیلک؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
تپه های باستانی سیلک؛ کاشان


باغ فین هم یکی دیگر از دیدنی ها بود که به طرز غیر معمولی شلوغ شده بود. به زحمت و با کمک کارت خبرنگاری امید توانستم وارد باغ شوم، اما حمام را اصلا نمی شد وارد شد. همه جا شلوغ بود. شلوغ...
داخل باغ پر از درختان سرسبز و بلند بود. جوی آب زیبایی هم از وسط درختان در جریان بود که زیبایی باغ را چند برابر کرده بود. برای لحظاتی به یاد باغ شازده ماهان افتادم و به یاد فالوده کرمانی های خوشمزه باغ...


باغ فین؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
باغ فین؛ کاشان


باغ فین؛ کاشان؛ عکس از آنوبانینی
باغ فین؛ کاشان


ساعت نزدیک 2 بعد از ظهر شده بود و باید زودتر به سمت مشهد اردهال می رفتیم. ناهار را در یکی از کبابی های خلوت کاشان خوردیم و عازم شدیم. مشهد اردهال در 43 کیلومتری غرب کاشان واقع شده و یکی از مهمترین دلایل معروفیت آن وجود مزار سهراب سپهری است.


امام زاده سلطان علی بن محمد باقر؛ مشهد اردهال؛ عکس از آنوبانینی
امام زاده سلطان علی بن محمد باقر؛ مشهد اردهال


راه مشهد اردهال نسبتا خوب، البته با پستی و بلندی غیر عادی است. بین راه از فاصله دور نیاسر را هم دیدیم و خاطرات سال گذشته را از ذهن گذراندیم.


مزار سهراب سپهری؛ مشهد اردهال؛ عکس از آنوبانینی
مزار سهراب سپهری؛ مشهد اردهال


اصلا باورم نمی شد که آرامگاه کسی همچون سهراب را در این وضع ببینیم. آرامگاهی فقط با یکی سنگ قبر معمولی، در جایی بسیار شلوغ که هر لحظه عابری از روی آن می گذشت. تاسف خوردن فایده ای نداشت. دقایقی با امید همراهی کردم و چند شعر از اشعار این شاعر بزرگ را با هم خواندیم.


مزار سهراب سپهری؛ مشهد اردهال؛ عکس از آنوبانینی
مزار سهراب سپهری؛ مشهد اردهال


ساعت حدود 4:30 شده بود که عازم تهران شدیم. بین راه اتفاق خاصی رخ نداد، غیر از اینکه در بدو ورود به تهران طوفان سختی وزیدن گرفت و نیم ساعتی از شدت گرد و خاک به سختی می توانستیم نفس بکشیم.

نویسنده: anobanini

  نظرات ۱۳  

باسلام
تصوير زير تصوير باروي كاشان آب انبار نيست يخچال قديميه.


کاش دیدنی های شهر لار یا شوش را هم ارائه میدادید


بسيار عالي كاش ديدني هاي شهر هاي ديگر را مي گذاشتيد.


با سلام و تشکر از اینکه تجربیات سفرهاتون رو با همه تقسیم میکنید.
برای اونهائیکه برای بار اول میخوان از جائی دیدن کنن دونستن یه سری اطلاعات اولیه خیلی مفیده و من از شما بابت نوشتن و در اختیار گذاشتن این سفر نامه تشکر و سپاسگزاری میکنم.
ایکاش همه حوصله بخرج بدن و از مکانهائی که دیدن کردن تصاویر و اطلاعاتی رو در اینترنت قرار بدن تا بقیه هم از اون استفاده کنن.

مرسی
یارمحمدی


با سلام و تشکر

ایکاش این سفرنامه ها به شکل فایل پی دی اف و یا ورود برای دانلود کردن هم قرار داده بشه.

ممنون


khaili aali bood


khaili aali bood


یسلام
ابیانه یکی از روستاهای تاریخی شهرستان نطنزه ولی شما در اینجا گفتید که از اماکن تاریخی کاشانه
خواهشا دیگه از این کارا نکنید که بدجوری ناراحت میشم.


سفرنامه گزارش گونه خوبی بود توضیحات بیشتر راجع به مکانهاوموقعیت آنهاو تعدادجمعیت ونوع اشتغال و صنایع دستی وهرتوضیح دیگر میتواند جذابیت سفرنامه را بیشتر کند با تشکر.


سلام.اين سفرنامه ها بسيار عالي و مفيد است. به خصئص اين يكي كه هم عكس هاستان زيبا بود هم مطالبتان. موفق باشيد


با سلام من به چند تا فیلم گردشگری از کشور خودمون احتیاج دارم لطفا من رو راهنمایی کنید!
با تشکر


با سلام من به چند تا فیلم گردشگری از کشور خودمون احتیاج دارم لطفا من رو راهنمایی کنید!
با تشکر


خسته نباشید . بسیار زیبا و مفید بود . از عکسهای زیبایی هم که گرفتید سپاسگزارم . موفق باشید


  موضوعات  

  آخرین نوشته های این بخش  

  آلاشت، سوادکوه، قائم شهر، مازندران، آبان 1387
  پیاده روی جنگل های خلخال-اسالم (مسیر اسالم به خلخال) (مهرماه 1387)
  جنگل و ساحل گیسوم (تهران، کرج، قزوین، رودبار، منجیل، رشت، رضوانشهر)
  جنگل ابر- تیرماه 1387 (سمنان، شاهرود، روستای ابر، شیرین آباد)
  دریاچه گهر (دورود، درِیاچه گهر)
  بیابان لوت (گزارش سفر ماجراجويانه به قلب كوير افسانه اي لوت)
  کاشان، آران و بیدگل، کویر مرنجاب، آذر 1386
  تهران، سلطانیه، اردبیل، سرعین، آستارا، گیسوم و منجيل، مرداد 1386
  دورود، دریاچه گهر، مرداد 1386
  کاشان، ابيانه و مشهد اردهال، اردیبهشت 1386
  الموت، قلعه حسن صباح و درياچه اوان قزوين، اردیبهشت 1386
  کویر لوت (عبور ماجراجویانه از بیابان خشک و بی آب و علف لوت)
  یزد، تفت، مهریز، بندر عباس، جزیره قشم، بندر لنگه، جزیره کیش (هرمزگان)، دی ماه 1385
  قزوین، زنجان، تکاب، آبان 1385
  مراغه، میادوآب، مهاباد، بوکان، نقده، اشنویه، پیرانشهر، سردشت، بانه و سقز (آذربایجان غربی، شرقی و کردستان)، مرداد 1385
  مراغه، مرند، جلفا، ماکو، خوی و ارومیه (آذربایجان شرقی و غربی)، خرداد 1385
  قمصر، نیاسر، اردیبهشت 1385
  کرمان، بم، زاهدان، زابل، خاش، ایرانشهر، چابهار، راین، ماهان (سيستان و بلوچستان و کرمان)؛ فروردین 1385
  تبریز، روستای کندوان، سرعین، اردبیل، آستارا، گسیوم، بندر انزلی، آذربايجان شرقي، اردبيل و گيلان، شهریور 1384
  اندیمشک، دزفول، شوش، هفت تپه، شوشتر، اهواز، سوسنگرد، بستان، آبادان، خرمشهر (خوزستان)، بهمن 1383