AnoBanini

آن خرمن گل، نه گل که باغست
                                                  نه باغ ارم، که باغ مینوست (سعدی)

روایت كرده‌اند كه ارم نام باغی بهشت‌گونه بوده كه شداد پسر عماد، پادشاه عربستان، به منظور رقابت با بهشت ساخته بود. تاریخ ساخت و بنیان‌گذار اولیه باغ ارم شیراز، به درستی مشخص نیست؛ ولی توصیف‌هایی از آن در سفرنامه‌های متعلق به قرن دهم و یازدهم هجری آمده است. این باغ؛ تنوع گیاهی بسیار بالایی دارد و انواع مختلف و متنوع گیاهی از اقصی نقاط جهان در این باغ كاشته شده است؛ به شكلی كه باغ به شکل نمایشگاه انواع گل‌ها و گیاهان درآمده است.

باغ ارم؛ شیراز

ساخت این باغ را به دروه سلجوقیان نسبت داده اند، چرا كه در آن زمان، باغ تخت و چند باغ دیگر توسط اتابك قراجه؛ حكمران فارس كه از سوی سنجر شاه سلجوقی به حكومت فارس منصوب شده بود، احداث شد و احتمال ایجاد این باغ به درخواست وی و در آن زمان، زیاد است.

باغ ارم؛ شیراز

در اواخر سلسله زندیه، بیش از 75 سال این باغ در تصاحب سران ایل قشقایی بود. بنای اولیه عمارت باغ ارم توسط جانی خان قشقایی، اولین ایلخان قشقایی و پسرش محمدقلی خان و در زمان فتحعلیشاه قاجار احداث شده است. معماری بنا نیز توسط شخصی به نام حاج محمد حسن كه از معماران معروف بود، صورت گرفته است. در زمان ناصرالدین شاه قاجار، میرزا حسن علی خان نصیرالملك، باغ را از خاندان قشقایی خرید و ساختمان كنونی را به جای عمارت قبلی ساخت. تزئینات ناتمام باغ پس از فوت حسنعلی خان در سال 1311 توسط ابوالقاسم خان نصیرالملك پایان یافت. باغ ارم پس از فوت ابوالقاسم خان نصیرالملك به پسرش عبدالله قوامی رسید و بعد از مدتی دوباره یكی از خوانین ایل قشقایی به نام محمد ناصر خان آن را خرید.

باغ ارم؛ شیراز

این باغ که به نظر آنوبانینی در ایران نظیری ندارد، با سرو های سر به فلک کشیده، گلهای بسیار زیبای متنوع و درختان گرمسیری و همچنین آب و هوای دلکش خود عده زیادی از گردشگران را به سوی خود جلب می کند؛ و دیدن آن برای هر ایرانی علاقه مندی لازم است. باید سرو آزاد این باغ را، با آن تناسب و زیبایی خیره کننده دید؛ تا مفهوم اشعار خواجه شیراز برایمان روشن شود:

ننگرد دیگر به سرو اندر چمن
                                              هرکه دید آن سرو سیم اندام را (حافظ)

منابع:
anobanini
shirazcity (dot) org
wikipedia (dot) org
farsfair (dot) ir
دیوان اشعار، سعدی
دیوان غزلیات حافظ