گیلان

ایران‌شناسی: استان گیلان

رشت

شهرستان رشت مركز استان گیلان و مهمترین شهر این استان می باشد. طبق مدارک به دست آمده، قدمت این شهر به چندین قرن پیش باز می گردد. قدیمی ترین سندی که از موجودیت رشت به دست آمده در كتاب حدود العالم است كه به سال ۳۷۲ ه. ق. نگارش یافته. حمدالله مستوفی نیز در قرن هشتم هجری قمری، از این شهر نام برده است.

نام قدیمی رشت؛ دارالمرز یا دارالامان بوده كه قبل از این دو، به آن بیه می گفته اند. بیه در لغتنامه ها، رود و یا مصب بین دو رودخانه معنی شده است و چنین به نظر می رسد كه دلیل این نامگذاری، قرار گرفتن آن در میان دو رودخانه است كه به مثابه حفاظ و دیوار شهر محسوب می گردید. دهخدا معتقد است، چون شهر رشت در سال ۹۰۰ هجری ساخته شده، بنابراین برای نام این مكان از ماده تاریخ آن استفاده كرده اند و كلمه رشت به حساب ابجد ۹۰۰ هجری قمری است.

آبادانی شهر رشت، از زمان شاه عباس صفوی كه در آن زمان، به صورت قصبه بوده شروع شد و در زمان قاجار، به دلیل توسعه اقتصادی ایران و روسیه، گسترش پیدا كرده است. رشت از سال ۱۰۰۴ هجری قمری به فرمان شاه عباس مركز استان گیلان و مركز معاملات نوغان و ابریشم شد كه در آن زمان محصول اول گیلان بود. این امر موجب شد كه مالكان بزرگ و بازرگانان ایرانی، روسی، یونانی و ارمنی كه تاجر نوغان ابریشم بودند به این شهر توجه كنند و شهر رشت رشد چشمگیری پیدا نماید.

منابع:
anobanini
tafrihi (dot) com
malavan (dot) net
fa (dot) wikipedia (dot) org
جغرافیای استان گیلان، وزارت آموزش و پرورش

آرامگاه میرزا کوچک خان

یونس معروف به میرزا کوچک پسر میرزا بزرگ از مردم رشت و ساکن استاد سرا در خانواده‌ای متوسط در روستای زیدخ از توابع فومنات تولد یافت. تحصیلات مقدماتی را در مدرسه حاجی حسن در صالح آباد رشت و مدرسه جامع گذرانید؛ آنگاه به تهران آمد و در مدرسه محمودیه به تحصیل پرداخت. اما از آنجا که شور میهن پرستی در سر داشت قدم به میدان مبارزه گذاشت.

ادامه مطلب »