خوزستان

ایران‌شناسی: استان خوزستان

شوشتر

شهرستان شوشتر از جمله شهرهای مهم استان خوزستان به شمار می رود که در 90 كیلومتری شمال اهواز واقع شده است. شوشتر در قدیم مركز استان خوزستان بود و هم اكنون یكی از شهرهای آباد، با اهمیت و تاریخی این استان به شمار می‌رود.
شوشتر هم در دوران پیش از اسلامی و هم پس از اسلام رونق فراوانی داشته و همچون دزفول به لحاظ معماری و بافت سنتی شهر و ویژگی های بومی در معماری محلی، می تواند نقش مهمی را در جلب تور گردشگری داشته باشد. بافت سنتی معماری این شهر کاملا متراکم و فشرده است و کوچه های باریک و دیوارهای بلند و گذرگاه های تنگ که همگی با گذر از "سباط" ها به میدانچه های اصلی شهر ختم می شوند، زیبایی کم نظیری دارند. همه این گذرگاه ها با پیچ و شکستگی های مختلف ضمن آنکه چاره ای برای گریز از گرما و هدایت جریان باد به کوچه پس کوچه ها و دهلیز و خانه ها بوده، محلات مختلف شهر را با پرداختی زیبا و دلفریب به دروازه ها و مدخل های ورودی شهر مرتبط می ساخته است. شوشتر به لحاظ به کارگیری معماری آجر و آسیاب های آبی ابداعات ویژه ای را در خود دارد.
قدیمترین آثار بدست آمده نشان می‌دهد كه شوشتر در زمان ساسانیان نیز وجود داشته است. در سال 260 میلادی؛ "والرین" قیصر روم، اسیر شاپور اول گردید و در مدت 7 سال اسیری به ساختن سد عظیم شادروان در نزدیك شوشتر مشغول بود. عرب‌ها، سد شادروان را از عجایب ابنیه جهان می‌شمردند. هنوز آثاری از این سد عظیم باقی مانده است.
شوشتر در گویش و اصطلاحات محلی به شهر "چهل پیر" معروف است. زیرا در آن بقاع متبرکه، امامزاده ها و مساجد و تکیه های بسیار به چشم می خورد. قلعه سلاسل، بند میران، كلاه‌فرنگی، پل شادروان، بند برج عیار، آبشارهای متعدد، نهر بزرگ داریون، مسجد جامع و خانه مستوفی كه به اداره میراث فرهنگی تبدیل شده؛ از مهم‌ترین دیدنی‌های شهرستان شوشتر به شمار می‌آیند.

منابع:
anobanini
ostan-kz (dot) ir
istta (dot) ir
iranyad (dot) ir
fa (dot) wikipedia (dot) org

بند میزان (بند خاقان؛ بند محمد علی میرزا؛ شوشتر)

بند میزان سدی است در شوشتر و ساخته دست انسان، مربوط به دوره ساسانیان که تا امروز پابرجا مانده است. این سد آب کارون را به نسبت های ۲ و ۴ بین رودهای گرگر و شطیط تقسیم می‌‌کند. رود گرگر را دودانگه یا مسرقان نیز می گویند و رود شطیط را چهاردانگه هم خوانند. مصالح به کار رفته در بند میزان شامل سنگ (تراشیده شده شوشتر) و ساروج است.

ادامه مطلب »

قلعه سلاسل

قلعه سلاسل دژی است بسیار بزرگ که دارای حیاط های متعدد و سربازخانه ها، طویله ها، حمام ها، شبستان ها و برجهای متعدد و حوض های بزرگ و حصار و خندق بوده که اکنون تمامی عمارت های آن تخریب شده‌اند و جز اتاق های زیر زمینی و تونلهای داریون چیزی از آن نمانده است. متون تاریخی از وجود آن در زمان هخامنشیان حکایت می‌کنند. این قلعه بجز نقش دفاعی که از شهر شوشتر داشته، مرکز کنترل نهر داریون و همچنین محل استقرار والی خوزستان بوده است.

ادامه مطلب »

مسجد جامع شوشتر

مسجد جامع شوشتر که یکی از دیدنی ترین مساجد ایران است در این شهر قرار دارد و از کتیبه های آن چنین استنباط می شود که خلفای عباسی در زمان امام حسن عسگری (ع) به ساخت آن اقدام نموده و پس از آن تکمیل و ترمیم شده است. این مسجد با 54 ستون در ایوان و طاق های موسوم به رومی، تاثیر فرهنگ دیرینه ایران و معماری محلی منطقه را با سقف ها، گچبری ها، کنده کاری ها ، مناره ها و آجرکاری های پر نقش در قالبی ارزشمند و زیبا به منصه ظهور رسانده است.

ادامه مطلب »