خوزستان

ایران‌شناسی: استان خوزستان

ایذه

ایذه از جمله شهرهای قدیمی و مهم استان خوزستان است که در 205 كیلومتری شهر اهواز قرار دارد. ایذه منطقه‌ای است كه به واسطه كوهستانی بودن، همواره مورد توجه بوده و اهمیت آنرا در پناهگاه‌های سنگی و سنگ نگارهایی با قدمتی بسیار طولانی می توان دید.
ایذه در دوران عیلامیان "آیاپیرو" نامیده می شده که از اهمیت و اعتبار بسیاری برخوردار بوده است. در دوران هخامنشیان این منطقه انزان (انشان)، در عهد ساسانی ایذه و در زمان اتابكان؛ لرمال و مالمیر نامیده شده است. ایذه از نظر تاریخی دارای فرهنگ غنی است که نشانه بازر آن را می توان آثار تاریخی متعددی مثل اشکفت سلمان (مربوط به دوره عیلامیان)، بنای طاق طویله (دوره اتابکان لر) و کول فرح (دوره عیلامیان) برشمرد که در آنها علاوه بر کتیبه هایی به خط میخی می توان به سنگ نگاره های مهم و تاریخی آن اشاره کرد.

دریاچه سد کارون 3- عکس از علی مجدفر

از دیدنی های تاریخی و هنری منطقه می‌توان به خنگ اژدر، كول فرح، اشكفت سلیمان، خنگ یار علی وند، خنگ كمالوند، شیوند، طاق طویله و كوشك نورآباد، اشاره نمود. مجسمه مفرغی "مرد پارتی" که هم اکنون در موزه ایران باستان نگهداری می شود، از منطقه "شمی" واقع در این ناحیه به دست آمده است. علاوه بر آثار ذکر شده؛ آثار پلی سنگی در این شهر دیده می شود که طبق گفته یاقوت حموی از عجایب جهان شمرده می شده است. این پل كه خرابه‌های آن هنوز دیده می‌شود، بنام مادر اردشیر بابكان (خزهزاد) نامیده می‌شده و گفته می شود که پایه های این پل از سرب بوده است.

منابع:
anobanini
ostan-kz (dot) ir
istta (dot) ir
iranyad (dot) ir
fa (dot) wikipedia (dot) org