AnoBanini

خجسته بر و بوم زابل که شیر
                                         همی پروراند گوان دلیر (شاهنامه فردوسی)

شهرستان زابل؛ دارای گذشته تاريخی بسيار دوری بوده و در ادوار مختلف تاريخ ايران، مورد تاخت و تاز اقوام مختلف و محل عبور حكام و فرماندهان وقت بوده است. نام سيستان يادآور پهلوانان و قهرمانان شاهنامه ای از قبيل رستم، سهراب، فريدون و زال بوده و مهد داستان های ملی و رزمگاه پهلوانان و رادمردان ايران زمين بوده است.
زابل امروزی در گذشته، مجموعه زمين هايی بود با تپه هايی از ماسه های روان و رسوبات دريايی که قسمتی از آن نيز در مسير رودخانه قرار داشت؛ که بنا بر تحقیق آنوبانینی با كم شدن آب رودخانه بر وسعت خشكی های اطراف آن افزوده شد و با اتصال اين منطقه به روستای حسن آباد، آبادی بزرگی تشكيل شد که بعدها با تأسيس پادگان نظامی بر اهميت آن در منطقه افزوده گردید. رود هیرمند که تنها جریان دائمی آب منطقه سیستان است نیز در شهرستان زابل قرار دارد.

به مرگ تهمتن از جور زالِ چرخ، در زابل
                                                        چو رود هیرمند اشک از رخ رودابه می ریزد (فرخی یزدی)

از صنايع دستی زابل می توان به قالی، قاليچه، گليم پشمی و حصير بافی اشاره کرد که از اقلام صادراتی شهرستان نيز به حساب می آید. قالی بافی در روستاها و بين عشاير منطقه نيز رواج دارد و از اهميت فوق العادهای برخوردار است. از نکات قابل توجه زابل آن است که رضا خان تعداد کثیری از مردم این شهر را به گرگان کوچ داده است؛ این افراد باگذشت سالیان دراز، هنوز گویش و فرهنگ خود را حفظ نموده اند و با آنکه بسیاری از آنان هرگز حتی سیستان را ندیده اند خود را زابلی می دانند و سعی می کنند آداب و رسوم خود را به بهترین شکل حفظ کنند. 
قلعه بيبي دوست، قلعه تپه، قلعه ترقون، قلعه تيمور، قلعه چپو، قلعه حوضدار، قلعه رستم، قلعه سام، قلعه سه كوهه، بقاياي شهر زاهدان كهنه، درختان باستاني سرو، ميل قاسم آباد، تپه دهانه غلامان، آتشكده كركوي، برج لار، شهر سوخته و کوه خواجه از جمله آثار باستانی و ديدني شهرستان زابل به شمار مي آيند.

منابع:
anobanini
issta (dot) ir
دیوان اشعار، فرخی یزدی
جغرافیای استان سیستان و بلوچستان، سازمان پژوهش وزارت آموزش و پرورش

سیستان سرزمین افسانه های تاریخ کهن ایران، سرزمین وسیع و حاصلخیزی است که در جنوب شرقی ایران واقع شده است. از روزی که مردم ایران و از جمله سیستان، اسلام را پذیرفتند و مرید خاندان رسالت و ولایت شدند، اکثر نقاط این سرزمین پر از قدمگاه ها و زیارتگاه های این بزرگواران شده است.

ادامه مطلب »

کوه خواجه تنها عارضه طبیعی دشت سیستان با ارتفاع تقریبی 609 متر از سطح دریا (حدود 100 متر از سطح زمین) است که در هنگام پرآبی  جزیره کوچکی را درمیان هامون هیرمند شکل می دهد. این کوه  و دریاچه در باورهای سه مذهب زرتشت، مسیحیت و مسلمانان مقدس است. چنانکه بر اساس  باورهای آیین مزدیسنا، اسطوره های زرتشتی و متون کهن اوستایی ظهور منجی (سوشیانت) از این دریاچه اتفاق می افتد.

ادامه مطلب »

"شهر سوخته" در ۵۶ کیلومتری زابل و در حاشیه جاده زابل - زاهدان واقع شده و بنا بر تخمین ها بیش از پنج هزار سال قدمت دارد. این شهر در ۳۲۰۰ سال قبل از میلاد پایه گذاری شده و مردم در چهار دوره بین سال های ۳۲۰۰ تا ۱۸۰۰ قبل از میلاد در این شهر سکونت داشته اند.

ادامه مطلب »