AnoBanini

ايرانشهر يكی از شهرهای قديمی ايران است كه قبلا "فهره" يا "فهرج" ناميده می شده و در اوستا به نام "پهله" يا "پهره" نام برده شده است. شهرستان ايرانشهر در قسمت مركزی بلوچستان در فاصله 365 كيلومتری زاهدان واقع شده. صنعت سوزن دوزی و سكه دوزی كه خاص استان سيستان و بلوچستان است در اين منطقه نيز بسیار رايج است.
قاليبافي، گلدوزي، سوزندوزي، پولكدوزي، آيينهدوزي، سكهدوزي، بلوردوزي، دكمهدوزي، قاليچه، چادربافي، جواهرسازي، سنج‏سازي و خامهدوزي نيز از جمله ديگر صنايع دستي مردم اين شهرستان محسوب مي شود. مردم اين منطقه مسلمان و سنی مذهبند و به زبان های فارسی و بلوچی سخن می گويند. قلعه رندان، قلعه بمپور، قلعه قديمي ايرانشهر، قلعه سرباز، ناحيه بمپور و روستاي چانف مكان هاي ديدني و تاريخي ايرانشهر را تشكيل مي دهند.
ايرانشهر به دليل داشتن زمين های حاصلخيز و وجود رودخانه های همچون بمپور و سرباز، دارای محصولات كشاورزی گوناگونی است و با وجود وضعيت نامساعد جغرافيايی، كشاورزی فعاليت غالب توليدی در كل شهرستان به حساب می آيد. بادهای شديد و باران های سيل آسا (كه سبب فرسايش خاك می شود) و سنگ های غير قابل نفوذ كوه های منطقه، كار كشاورزان را بسيار مشكل می كند. با وجود تمام مشكلات كشاورزی، وجود محصولات متنوعی چون گندم، جو، كنجد، توتون، تنباكو، تره بار، گياهان علوفه ای، بنشن، مركبات، خرما، انار، انجير، انگور، و توت كه از محصولات اين شهرستان هستند، نشان از سخت كوشی و اراده مردم و غلبه بر طبيعت خشن منطقه دارد. در اين منطقه دامداری در كنار كشاورزی جريان داشته و به صورت ييلاق و قشلاق كردن انجام می شود. واحدهای دامداری بزرگ، در مركز شهرستان تأسيس شده که فرآورده های آن نيازهای لبنی اهالی را تأمين می نمايد.
ايرانشهر از شمال به زاهدان، از غرب به بم و جيرفت، از خاور به سراوان و از جنوب به چابهار محدود شده و در منتهی اليه قسمت شرقی با كشور پاكستان هم مرز است. شهرستان ايرانشهر در 333 كيلومتری جنوب غربی زاهدان و در مسير راه زاهدان–چابهار در ارتفاع 571 متری از سطح دريا قرار دارد. رود بمپور از 4 كيلومتری جنوب شهر گذشته و پس از 130 كيلومتر به هامون جازموريان می ريزد. آب و هوای اين شهرستان گرم و خشك بوده و در سرشماری سال 1375 اين شهرستان حدود سیصد هزار نفر جمعيت داشته است.
ايرانشهر در زمان حمله اسكندر، منطقه ای آباد و سرسبز بود و مورخين ايرانی نوشته اند كه اگر آب و علف و خرمای پهرگ به قشون اسكندر نمی رسيد، هيچ كس زنده نمی ماند.

منابع:
anobanini
issta (dot) ir